گزیده
ای از تاریخچه باشگاه کوه نوردان آرش در مورد حادثه دره ایگل
نویسنده:رضا شیشه چی
پنجشنبه
شب 12/9/49 كيومرث بابازاده، غلامرضا دانشور، غلامحسين وهابزاده، محمدشاهپسندي،
ابراهيم بابايي، نادر صفوي نائيني، رحيم ملك و احمد يزداني در پناهگاه
شيرپلا جمع ميشوند تا روز بعد ازطريق پيازچال به ايگل بروند. روز جمعه 13
آذر 1349 ساعت 30 : 8 صبح اين عده از پناهگاه به راه ميافتند. تا دوراهيكلكچال
وضعيت هوا خراب نيست اما از اينجا كمكم بوران ميشود. افراد در نزديكي
پيازچال به دو برادر (جانمحمد امينيو عليرضا اميني) بر ميخورند كه راهشان
را گم كرده بودند. آن دو نيز قصد رفتن به آهار و ايگل را داشتند و با تيم
گروه آرشهمراه ميشوند. پس از عبور از خطالرأس توچال و سرازير شدن به سوي
ايگل، افراد به دو دسته تقسيم ميشوند: بابايي،دانشور، شاهپسندي و بابازاده
در جلو، و با فاصلهي 30ـ20 متر شش نفر ديگر در عقب حركت ميكنند. در اين حال
و بهفاصلهي كمي از خطالرأس يعني در ارتفاع تقريبي 3000 متر، ناگهان
نفرات جلو فرياد كمكخواهي رحيم ملك را ميشنوند؛با نگاهي به عقب آنان
رحيم را ميبينند كه تا كمر در برف فرو رفته و فرياد ميزند: بهمن! بهمن!
افراد گروه جلو خود را به سرعت به او ميرسانند
و متوجه ميشوند كه وي در لبهي بهمن معجزهآسا نجات يافته و بقيه رابهمني
بيصدا با خود برده است. نقطهي شروع ريزش بهمن (مطابق مطالب مندرج در
مطبوعات آن زمان) محلي به نام «مرزا»است، و درهي آن «شهربانوكش» نام
دارد؛ بهمن به طول تقريباً 600 متر ريزش كرده بود. افراد بلافاصله شروع به
كاوشميكنند، اما فقط ميتوانند جنازههايي را بيابند. با فرا رسيدن غروب كار
جستجو به روز بعد موكول ميشود و در نهايت باكمك افراد محلي و كوهنورداني
كه از تهران آمده بودند، ظرف چند روز بعد پنج جنازه يافت ميشود: غلامحسين
وهابزاده،احمد يزداني، نادر صفوي نائيني، جانمحمد اميني و عليرضا اميني.
علت حادثهي ايگل شتاب و بيدقتي افراد در پايينآمدنبود؛ آنان به جاي
رفتن به بالاي دره (يا دهليز)، از عرض آن عبور كرده بودند.
*
* *
از
آن زمان سی و شش سال می گزرد و در نیمه آذرماه همه ساله اعضاء و دوستان باشگاه کوه
نوردان آرش برنامه ای را تحت عنوان "یادبود ایگل" برگزار می کنند،در این
برنامه جمعی از کوه نوردان آرش پس از صعود قله توچال در جهت شمال شرقی و از طریق
یال بلند و طولانی آن به سمت روستای ایگل فرود می روند. همزمان در همان روز عده ای
دیگر از دوستان از طریق جاده تهران - فشم خود را به روستای ایگل می رسانند و از آن
جا به دامنه های شمالی خط الراس توچال کوه پیمایی می کنند. ودر آن مکان پس از توقف
در نزدیکی محل پیدا شدن اجساد جان باختگان این حادثه، توسط یکی از بازماندگان گروه
"کیومرث بابازاده" از چگونگی بروز این حادثه مطلع می شوند.
پس
از گرامی داشت یاد درگذشتگان و ادای احترام به آنان به سمت روستای ایگل مراجعت می
کنند تا پس از پیوستن به گروهی که از قله توچال فرود می آیند همگی به سمت روستای
ایگل و سپس به طرف تهران حرکت کنند.
امسال
نیز این برنامه به سرپرستی بهزاد ترکاشوند برگزار شد و بیست و دو نفر از کوه
نوردان آرش در فالب چند گروه از شب قبل خود را به قله توچال رساندند و در ساعت 9
صبح روز جمعه 15آذر 1387 فرود خود را به سمت روستای ایگل در جهت شمال شرقی و از
یال مربوطه آغاز کردند.
امسال
بر خلاف چند سال گذشته که هوایی نا پایدار و برفی را داشتیم، هوا صاف و آفتابی بود.
این مسیر برف گیر است و در قسمتهایی که یال پهن می شود در سمت راست نقاب هایی
تشکیل می شود که در صورت نا مساعد بودن هوا و گم شدن نفرات امکان حادثه وجود دارد.
افراد
گروه در ساعت 13.45 ظهر همگی به محل اطراق هر ساله کوه نوردان آرش در بالای روستای
ایگل رسیدند و به همراه گروهی که از تهران به انجا امده بودند به سمت تهران مراجعت
کردند.
اسامی
افرادی که در برنامه صعود قله توچال در این برنامه شرکت کردند:
حسین
هیزم کار(سرپرست) - حسین خوش چشم- لیلا ابراهیمی- شیوا فارسی- مهدی حبیبی- مهدی
محمدشاهی- فرهود فرهادی- وحید دلشاد- آیدین بزرگی- مصطفی موسوی- سعاده موسوی- امید
صافی- عظیم آشتیانی- صمد ابراهیم مرودشتی- حسن ابراهیمی- پژمان فروزان- علی
عباسپور- هادی شمسیان- فرهاد فهیمی- مهدی کوهی- رضا شیشه چی
"با سپاس از آقای
رضا شیشه چی که این گزارش را برای سایت باشگاه ارسال نمودند"
