ابراهیم نوتاش
نوشته: عباس محمدی
ابراهیم نوتاش در دهم دی ماه سال 1321 در تهران چشم به جهان گشود . پدرش نظامی
بود و در نیروی زمینی خدمت می کرد و هنگامی که در فرانسه درس می خواند ، دوره ی
«مدرسه ی نظامی کوه های بلند» (EMHM) را گذراند .
ابراهیم نوجوان (که پدرش فرمانده ی تیپ همدان شده بود)، در 14 سالگی همراه با
گروهی از افسران تیپ همدان به قله ی الوند صعود کرد .
او در دبیرستان البرز تهران در رشته ی
ریاضی درس خواند و پیش از ورود به دانشگاه ، همراه با بعضی دوستان ، در کوه های
شمال تهران برنامه هایی اجرا کرد . پس از ورود به دانشکده ی فنی دانشگاه تهران
(رشته ی الکترو مکانیک) در سال 1340، در فعالیت های کوه نوردی این دانشکده شرکت
کرد . در آن سال ها مربی کوه نوردی دانشگاه تهران ، محمود فتوحی بود و نوتاش با
آموزش هایی که دید ، شروع به دیواره نوردی و صعود قله های بلندتر کشور کرد .
همچنین در دوره های کوه نوردی که زنده یاد فریدون نجاح (دستیار فتوحی) برگزار می
کرد ، شرکت کرد . در سال 1342 ، مسوول کوه نوردی دانشکده شد و« اتاق کوه » را در
آن جا پایه گذاری کرد . این اتاق ، نقش برجسته ای هم در تاریخ کوه نوردی ایران و
هم در جریان های اجتماعی پیش از انقلاب داشته است . در همان سال ها ، او مسوول
رشته ی تنیس دانشکده هم بود . همچنین مسوول گروه شطرنج بود که دو سال قهرمان و دو
سال نایب قهرمان دانشگاه های کشور شد .
در سال 1342 کلاس کارآموزی کوه نوردی فدراسیون کوه نوردی را با مربی گری محمد
اعظمی گذراند . در همین سال ، همکاری با سازمان کوه نوردی ابرمرد را که
فتوحی ، نجاح ، زنده یاد نادر ابراهیمی (نویسنده و فیلم ساز) هم در آن عضویت
داشتند ، آغاز کرد و تا سال 1348 در آن سازمان عضویت داشت . در سال 1346 عضو تیمی
بود که نخستین تلاش ایرانی برای صعود دیواره ی علم کوه را به انجام رساند ( در این
برنامه ، فریدون نجاح و ابراهیم بابایی مسیر هاری رست- امیرعلایی را تا سر تراورسه
ی فرانسوی ها صعود کردند . البته کمی پیش از این صعود ، ناصر گارسچی و حسین عدیلی
روی این مسیر تا نقطه ای پایین تر- بالای کلاهک دوم – رفته بودند .) نوتاش ، برای
این صعود تعداد زیادی میخ سنگ نوردی هم ساخت .
در سال 1347 به عنوان مهندس نگهداری ساختمان ها ، در ستاد ارتش مشغول به کار
شد و در آن جا « سازمان کوه نوردی ستاد » را با همکاری نصرت نوری پایه گذاری کرد .
او تا سال 1353 در ستاد ، و سرپرست سازمان کوه نوردی آن بود . این تشکیلات کوه
نوردی هنوز هم در ارتش وجود دارد و فعال است . در سال 1350 مسوول کوه نوردی نیروی
زمینی شد و مدال ورزشی کمیته ی ملی المپیک ایران را دریافت کرد .
در سال 1348 همراه با 15-10 نفر دیگر ، از سازمان کوه نوردی ابرمرد جدا شد ، و
این عده گروه کوه نوردان آرش (باشگاه کوه نوردان آرش کنونی)
را در مهر ماه آن سال پایه گذاری کردند . هدف از این جدایی ، تاسیس سازمانی بود که
بیشتر به کارهای فنی و نوی کوه نوردی بپردازد . نوتاش تا سال 1358 دبیر گروه کوه
نوردان آرش بود و در تمام این سال ها ( و پس از آن ) از حامیان اصلی این تشکیلات ،
چه به لحاظ فکری و چه به لحاظ مادی ، بوده است .
در 1352 سرپرست تیمی از گروه کوه نوردان آرش بود که توانست یک مسیر نو روی
دیواره ی غربی علم کوه باز کند . در همین سال مدرک مربی گری کوه نوردی خود را از
فدراسیون کوه نوردی گرفت .
در سال 1363 سرپرست تیم گروه کوه نوردان آرش بود که « مسیر آرش » را روی
دیواره ی علم کوه به پایان رساند (کار برای صعود این مسیر ، در سال های 61 و 62 هم
انجام شده بود) .
نوتاش از سال 1364 به فرانسه رفت و در « سندیکای بین منطقه ای داده پردازی »
که امور فناوری اطلاعات 9 شهر حومه ی پاریس را اداره می کند ، مدیر پروژه شد ، و
در سال 1386 هم بازنشسته شد .
از 1384 با سازمان بین المللی و پر آوازه ی Group de Haute Montagne (گروه کوهستان بلند ، تاسیس 1919) تماس گرفت و با ژان
پییر فرسافون (Fresafond) عضو هیات مدیره ی این سازمان که در سال 1345 عضو تیم
گشاینده ی « مسیر فرانسوی ها » روی دیواره
ی علم کوه بود ، آشنا شد . به پیشنهاد عباس محمدی ، از این سازمان درخواست کرد تا
یک برنامه ی همکاری با انجمن کوه
نوردان ایران را آغاز کنند . پی گیری های جدی و علاقمندانه ی او موجب شد که یک تفاهم نامه ی
همکاری میان سازمان معتبر GHM و انجمن کوه
نوردان ایران امضا شود . این تفاهم نامه و فعالیت در خور توجه نوتاش برای حفظ و
تعمیق رابطه ی کوه نوردی با این تشکیلات ، فصل نویی را در فعالیت های انجمن کوه
نوردان ایران ، و شاید کوه نوردی ایران ، گشود . حضور یک تیم سه نفره شامل رییس و
دو نفر دیگر از اعضای هیات مدیره ی GHM در ایران و برگزاری « دوره ی آموزش دیواره نوردی
پیشرفته » در پل خواب (آبان 1386) ، حضور دو تیم ایرانی در جشنواره ی یخ نوردی
اکرن فرانسه در سال های 86 و 87 ، و اجرای چند برنامه ی کوه نوردی در آلپ ها تا
تابستان 88 ، از نتیجه های این فعالیت بوده است . مقاله ای از نوتاش ، درباره ی
ایران و کوه نوردی در این کشور ، در شماره ی 2007 سالنامه ی Cimes
( نشریه ی سازمان GHM) به چاپ رسیده است .
از دیگر فعالیت های ورزشی نوتاش ، بازی فکری بریج است ( این بازی از سال 2001
وارد رقابت های المپیک شده) ؛ در دوره ی پیش از انقلاب ، او از قهرمانان این رشته
در ایران بوده است . در فرانسه ، سال ها است که نوتاش در تورنمنت رسمی بریج حضور
دارد و در سال 2005 نایب قهرمان ، و در سال 2006 قهرمان این رقابت ها شده است .
************
همیشه معتقد بوده ام که کوه نوردی یک « بازی » برای ما « بچه » های بزرگ است ،
و معتقد بوده ام که موضوع بزرگ تر و مهم تر از خود کوه نوردی ، عشق ها و دوستی
هایی است که به بهانه ی این فعالیت شکل می گیرد . بخش مهمی از بهترین خاطره ها و
رویدادهای زندگی من در ارتباط با کوه و کوه نوردی به دست آمده ، و کوه بوده است که
به زندگی ام رنگ طبیعی زده و مرا با جهان هزار نقش طبیعت آشنا کرده است . در این
میان ، کوه مردان و طبیعت مردانی بوده اند که در پس زمینه ی کوهستانی زندگی من ،
چونان قله های سرفراز نمودار گشته اند ؛ یکی از برجسته ترین این « قله » ها ،
ابراهیم نوتاش بوده است . کار آرام و پی گیرانه ی او در گروه آرش ، خوش فکری ها و
سخاوتمندی هایش در حمایت از جوانان نوآمده ، دقت و جدیتی که در اجرای برنامه هایش
داشته ، و کمک بی مانندی که به انجمن کوه نوردان ایران کرده ، برای ما بسی آموزنده
بوده ، و اعتقاد دارم که او می تواند الگویی باشد برای کوه نوردانی که می خواهند
کارهای بزرگ و با ارزش کنند .
مایل ام در چهلمین سال تاسیس باشگاه کوه نوردان آرش، به نمایندگی از سوی همه ی
اعضای باشگاه،همچنین از سوی انجمن کوه نوردان ایران، صمیمانه ترین درودها را تقدیم
ابراهیم نوتاش، این کوهیار گرامی و دوست داشتنی کنم .
عباس محمدی
مهر ماه 1388
مقالات 
