ابراهیم نوتاش

نوشته: عباس محمدی

ابراهیم نوتاش در دهم دی ماه سال 1321 در تهران چشم به جهان گشود . پدرش نظامی بود و در نیروی زمینی خدمت می کرد و هنگامی که در فرانسه درس می خواند ، دوره ی «مدرسه ی نظامی کوه های بلند» (EMHM) را گذراند . ابراهیم نوجوان (که پدرش فرمانده ی تیپ همدان شده بود)، در 14 سالگی همراه با گروهی از افسران تیپ همدان به قله ی الوند صعود کرد .

 او در دبیرستان البرز تهران در رشته ی ریاضی درس خواند و پیش از ورود به دانشگاه ، همراه با بعضی دوستان ، در کوه های شمال تهران برنامه هایی اجرا کرد . پس از ورود به دانشکده ی فنی دانشگاه تهران (رشته ی الکترو مکانیک) در سال 1340، در فعالیت های کوه نوردی این دانشکده شرکت کرد . در آن سال ها مربی کوه نوردی دانشگاه تهران ، محمود فتوحی بود و نوتاش با آموزش هایی که دید ، شروع به دیواره نوردی و صعود قله های بلندتر کشور کرد . همچنین در دوره های کوه نوردی که زنده یاد فریدون نجاح (دستیار فتوحی) برگزار می کرد ، شرکت کرد . در سال 1342 ، مسوول کوه نوردی دانشکده شد و« اتاق کوه » را در آن جا پایه گذاری کرد . این اتاق ، نقش برجسته ای هم در تاریخ کوه نوردی ایران و هم در جریان های اجتماعی پیش از انقلاب داشته است . در همان سال ها ، او مسوول رشته ی تنیس دانشکده هم بود . همچنین مسوول گروه شطرنج بود که دو سال قهرمان و دو سال نایب قهرمان دانشگاه های کشور شد .

در سال 1342 کلاس کارآموزی کوه نوردی فدراسیون کوه نوردی را با مربی گری محمد اعظمی گذراند . در همین سال ، همکاری با سازمان کوه نوردی ابرمرد را که فتوحی ، نجاح ، زنده یاد نادر ابراهیمی (نویسنده و فیلم ساز) هم در آن عضویت داشتند ، آغاز کرد و تا سال 1348 در آن سازمان عضویت داشت . در سال 1346 عضو تیمی بود که نخستین تلاش ایرانی برای صعود دیواره ی علم کوه را به انجام رساند ( در این برنامه ، فریدون نجاح و ابراهیم بابایی مسیر هاری رست- امیرعلایی را تا سر تراورسه ی فرانسوی ها صعود کردند . البته کمی پیش از این صعود ، ناصر گارسچی و حسین عدیلی روی این مسیر تا نقطه ای پایین تر- بالای کلاهک دوم – رفته بودند .) نوتاش ، برای این صعود تعداد زیادی میخ سنگ نوردی هم ساخت .

                                                                                                        نوشته: رضا شیشه چی

در دی ماه 1385 تیمی مرکب از زنده یادان مهدی عزیزی عضو هیات مدیره و مسئول کمیته فنی و علیرضا سلیمانی(از اعضای باشگاه کوهنوردان آرش)رضا عباسیون و پرویز کماسی از کوه نوردان سنقر بمنظور صعود گرده آلمانها عازم منطقه شده بودند.این تیم تصمیم داشت که در مدت یک تا یک و نیم روز از علم چال گرده  آلمانها را صعود کند(لازم به ذکر است که بجز علیرضا سلیمانی بقیۀ افراد گروه در زمستان 84 بهمراه عده ای از دوستانشان به منطقه رفته بودند که بعلت هوای نا مساعد بدون انجام صعودی از سرچال مراجعت می نمایند).تیم صعود در مدت 2 روز و 2 شب تا سه رکابی پیش می رود و سپس مجبور به بازگشت می شود که در جریان فرود 2 نفر از آنها جان خود را از دست می دهند.مهدی عزیزی در اثر سقوط از دیواره ای به ارتفاع تقریبی 150 متربطرف یخچال غربی و علیرضا سلیمانی در شب مانی سوم در اثر هیپوترمی و سرمای شدید.تنها بازماندۀ تیم صعود رضا عباسیون پس از شب مانی در کنار علیرضا صبح روز بعد از دهلیزی خود را به کف یخچال غربی می رساند و از آنجا به علم چال و روز بعد همراه پرویز کماسی به سرچال می روند که مشروح برنامۀ امداد قبلاً منتشر شده است.باشگاه کوهنوردان آرش به منظور تحلیل و بررسی این حادثه از کلیۀ باشگاهها و گروههای کوهنوردی و افراد علاقمند دعوتی بعمل می آورد و طی جلسه ای با حضور مدعوین این برنامه را مورد تجزیه و تحلیل قرارداد.با تشکر از کلیۀ کسانیکه در آن جلسه حضور داشتند و نقطه نظرات خود را بصورت شفاهی و کتبی ابراز داشتند.به منظور انتقال تجربه مهم ترین عوامل بر شمرده در این حادثه را می توان بشرح ذیل عنوان کرد:

1- عدم نظارت مستقیم مجموعۀ هیئت مدیرۀ وقت باشگاه بر چگونگی شکل گیری تیم مذکور و کلیات اجرای برنامه فوق.

2- اقدام به صعود تحت تاثیر مسائل رقابتی نا سالم با توجه به حال و هوای جوانی و در معذوریت قرار گرفتن با خود و دیگران و رانده شدن به جلو علیرغم عدم آمادگی کامل روحی و جسمی همه افراد گروه صعودکننده.

3- تصور غلط و خوش بینانه افراد گروه از توان فنی و تجربی خود نسبت به دشواریهای مسیر و شرایط صعود.